De afgelopen tijd ben ik 2 keer naar de bioscoop geweest, en een keer een film gezien in een priveclub in de openlucht (vergelijkbaar met een golfclub, schijnt). Het schijnt een ervaring te zijn die je niet mag missen als je India bezoekt. In totaal twee Engelstalige films, en een Hindi film zonder ondertiteling.
De eerste filmervaring
De file naar de bioscoop was enorm. Het was dan ook zaterdagavond 22:15 uur, hier is dat nacht. Het scherm was enorm en de stoelen groot en luxe. Na wat reclames (waarvan sommigen twee keer achter elkaar werden afgespeeld) kon de film beginnen. Maar eerst... opstaan voor het volkslied! "Please stand up for the national anthem". De hele zaal stond op. De Indiers stonden stokstijf met hun armen netjes naast kun lichaam, als soldaten in de rust. Niemand keek om zich heen (behalve ik dan) of zong mee. Je kon een speld horen vallen zo rustig was het publiek.
Vervolgens begon de film echt. In plaats van "alle mobieltjes uit svp" gingen nu alle mobieltjes aan. Heftige gesprekken werden er achter, voor en naast me gevoerd. Ergens in de zaal begon een baby te huilen. Nog meer kinderen in de leeftijd 0 tot 10 waren gezellig aan het kwetteren. Toen de ene ijsbeer van de andere won begon het publiek dan ook luid te applaudiseren en te joelen. Tijdens de film werd de herrie gelukkig iets minder, maar zo stil als tijdens het volkslied is het nooit meer geweest...
De Hindifilm ervaring
Met Ieva, David, David en Hema gingen we naar Hema’s priveclub in GandhiNagar. Daar zaten we onder de sterren naar een groot scherm te kijken, met ongeveer 100 tot 150 Indiase medekijkers. Rechts naast het scherm was een buffet, waar we wat gobi manchurian haalden (mijn favoriete bloemkoolvariant in India). Met een glas ananassap en de gobi zaten we heerlijk ontspannen de Hindi film te bekijken. Gelukkig waren er enkele engelse zinnen waardoor het verhaal redelijk goed te volgen was. Tachting procent was echter toch echt in een taal die ik niet spreek... Hoe dan ook, de film was goed en een echte tear jerker. De film ging over een, hier zeer controversieel, onderwerp: dyslectie. Dit fenomeen wordt pas sinds heel kort erkent in India, en zeer zelden herkent bij mensen.
Afgelopen woensdag ben ik weer naar de film geweest, doordeweeks toch een stuk rustiger dan in het weekend. Snel weer!!!
Vanavond om 18:10 vertrekt mijn trein naar Hyderabad, waar ik het weekend heen ga. Op maandagmorgen om 8:15 kom ik dan weer aan in Chennai.
En zoals beloofd, nog een paar verjaardagsfoto’s!
Boven: Astrid die cake in mijn gezicht smeert. Links: WangZi, KangBo (Robert) en Javier, Chinees Nieuwjaarcakesmeerfeest. Rechts: Javier, Robert en ik. Onder: een deel van de traineegroep!
Van links naar rechts: Christine (NL), David (Australie), Ik, Olga (Rusland), Astrid (Denemarken), Robert (China), Ieva (Lithouwen, Maxim (Rusland, Rolf (Belgie), Javier (Colombia) en WangZi (China).
vrijdag 15 februari 2008
Bellen in de Bios
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Hoi Irene,
Morgen gaan we broeder Tim feliciteren. En natuurlijk ook een beetje jouw verjaardag vieren. Van middag waren we er ook al even want we hadden ons een dag vergist. Don was blij verrast want hij kreeg een mooi excuus in de schoot geworpen om de stofzuiger nog even rust te gunnen. Evelyn ging zo op in het ramen lappen dat ze pas na een kwartier door had dat er bezoek was gekomen. Irene bij het lezen van jouw schitterende verslagen denk ik vaak: 'Me wou dat ik U was' ( tekst van van Kooten en de Bie)
groetjes van Corrine, Jelmer en Ko.
dag Irene , van mij ook nog gefeliciteerd , en nog veel jaren in goede gezondheid toegewenst , we zijn nu bij je familie in nieuwegein ,en de taart smaakte anders nu jij er niet bij bent . Martin en Lucy.
We zijn nu bij je vader en je moeder , en we genietenvan alles wat je ons verteld , we missen jou
heel erg , Groetjes en kusjes oma
we zijn nu jn njeuwegein voor tim zijn verjaardag.
groetjes jan.
Worst en kaas en Tim is de baas. maar de Worst en de kaas smaken anders omdat jij er niet bent groetjes jelmer
Paul: Irene, ik mis je! Ik hoop dat je het erg naar je zin hebt in India. Irene, veel succes daar in India, Groetjes van Paul.
Evelyn: Ik sluit me volledig aan bij de vorige sprekert.
Wij Nellie en André zijn ook op de verjaardag van je baroertje. Jij ook gefeliciteerd met Tim. Hoe gaat het daar, trek je het nog een beetje? Nou de groetjes en tot gauw.
Een reactie posten