Thiruvanamallai

Het is alweer een tijdje geleden, maar het weekend van 5 en 6 januari hebben we doorgebracht in Thirvanamallai (tierufannamalaj). Het wachten was op de foto’s! Nu kan ik eindelijk mijn verhaal kwijt van een bijzonder weekend.

Die zaterdag mijn laatste absoluut verplichte zaterdag gewerkt en om 16:30 zaten we dan eindelijk in de bus naar T.Mallai. Laura, Rolf, David en ik. Na ruim vier uur bussen kwamen we aan in T.Mallai. Snel een hostel zoeken, snel rondje tempel en om 21:30 toch maar avondeten. We konden kiezen tussen paratha, chapati, en iets gefrituurd waar ik de naam maar niet van kan onthouden. Het bananenblad werd opengeklapt en eten maar. Wel zorgvuldig met de rechterhand uiteraard.

(rechts, Laura in de steenhouwerij)

Na het avondeten gingen we op zoek naar thee, wat eigenlijk een hopeloze onderneming is na 22:30 uur. Uiteindelijk toch thee gevonden, en vrolijk liepen we door. Tot onze verbazing was er nog een steenhouwerij open waar beeldjes van Ganesh (de Olifantengod) en andere Hindoe heiligen werden gemaakt. De eigenaar van het winkeltje bleek erg aardig en samen met nog wat andere Indiers hebben we tot 23:30 thee zitten drinken en wat verse kokosnoot gehad (wat ik trouwens echt niet lekker vind, ze verklaren me hier voor gek..).

De volgende dag zou de eigenaar en twee vrienden ons rondleiden in de tempel. Zo gezegd, zo gedaan. Die volgende dag alles van de tempel gezien, met veel uitleg. Zelfs de binnenste heiligdommen, waar niet Hindoes normaal niet welkom zijn, werden aan ons laten zien. We kregen uitleg van de kleuren die je op je hoofd krijgt na een zegening. Rood staat voor Ganesh, de beschermheilige. Wit staat voor Siva en al zijn zonen. Met een mooie gele bloemenslinger en drie strepen op mijn hoofd heb ik de tempel bekeken. Nadat we bij onze ‘reisleider’ nog wat thee hadden gedronken en een afscheidscadeautje hadden gehad gingen we verder met onze tocht.

Enthousiast begonnen we de berg te beklimmen. Onderweg haakten er 2 jongens aan die ongevraagd gingen gidsen (een jaar of 17/18). Nadat op een kwart van de berg (wat flink wat sjouwen was) besloten we dat we toch wat verder wilden, naar die mysterieuze grotten. Dus van het pad af en bergbeklimmen maar. Ik was de enige die schoenen aanhad (ik was gewaarschuwd) en de rest liep moedig op slippers. Op een gegeven moment was het zo steil en dat je op blote voeten verder moest, het was niet te doen anders. Ik voelde me een waar berggeitje.

(Links: het uitzicht na flink wat klim)
Na een tijd bereikten we een grot waar we uitgeput pauzeerden. Inmiddels waren we bijna boven, maar het werd te steil om door te gaan. Daarnaast waren Laura’s slippers gebroken dus behalve steil werd het ook gevaarlijk. Naar beneden dan maar weer. Naast mijn handen en voeten werd ook het zitvlak nu als hulponderdeel gebruikt, op zijn peuters!

Beneden waren we uitgeput en hongerig, maar we hadden de aardige gids beloofd om mee te gaan naar zijn familie om een familiefoto voor hem te maken. Aangekomen bij zijn huis werden we naar binnengeleid, een open plek met golfplaten en kleden als muren. Twee vertrekken hadden stenen muren erom heen. Nadat we op de matten op de grond plaats namen werd er voordat ik het echt doorhad een baby in mijn handen gedrukt. Zat ik daar op de grond met een lief kwijlend Tamil babymeisje op mijn schoot... Gelukkig had ze het naar haar zin, kwauwend op de autosleutels van haar oom. Nadat ze een tijdje bij mij had gezeten gaf ik haar door aan Laura, waar ze prompt de rok van onderplaste.

Hilariteit alom. Er werd speciaal voor ons thee gezet en chips voorgezet. De familie sprak geen Engels maar de sfeer was geweldig. Nadat we een half uurtje daar hadden gezeten de familiefoto gemaakt en helaas weer op naar Chennai.
De ervaring van dit weekend was geweldig. Normaal willen de mensen die je aanspreken iets van je, hetzij dat je iets koopt hetzij dat je ze direct geld geeft. Deze mensen waren allen zo hartelijk, zo vriendelijk en trots op hun cultuur, fantastisch. Dit soort weekenden maken het verblijf hier echt de moeite waard en als ik er aan terug denk kruipt er een gelukkig gevoel over me heen. Verbazingwekkend geweldig!

Het verhaal is dan ook zeer uitgebreid dit keer, maar ik zou er zo twee keer zo lang over kunnen vertellen.

Dit is Incredible India op zijn best!!