Jaipur - Agra - Varanasi - Kolkata – De nabeschouwing

Na de aftrap werd de 2de helft opgenomen in Jaipur. Daar de hoofdrolspeelster enkel sliep en wachtte op de prins die maar niet kwam (en die vrijdag in het vliegtuig stapt) zijn er geen beelden van Jaipur...

Vanuit Jaipur naar Agra vertrokken. De treinreis was een ramp, er zijn 8 ligplaatsen, en iedereen moet een ticket hebben. In theorie. Toen we de trein binnenkwamen moest ik eerst twee (!) slapende jongens van mijn bed zien te krijgen. “No problem madam” “Yes, it is a problem. This is my bed. Get off”.

Vervolgens op elk van de overige 6 bedden minimaal 4 tot 5 jongens die naar mij en Ieva aan het staren waren. Ik nam de eerste wacht. Ieva sliep en ik deed alsof ik een boek las. Iedereen die bij Ieva probeerde te zitten keek ik kwaad aan. En alle jongens keken mij weer aan hoe ik de nieuweling wegkeek. Als ik mijn pols draaide om te kijken hoe laat het was hoorde ik het antwoord vanuit de coupe links van me “It’s 4 o’clock m’am, where you from?!”. Niet veel slaap gehad die nacht...

De derde helft, volgense velen de betere helft, werd in Agra uitgevoerd. Ontbijten op een dakterras met uitzicht op het symbool van India. Dansen voor de Taj Mahal, wederom Finding Nemo naspelen en proberen om met een minister van Hongarije op de foto te komen. Diversiteit alom. Duur, indrukwekkend en vooral.... wit. Heerlijk met je voeten bungelend op de verhoging bij het beroemde bankje zitten en gewoon om je heen kijken.

Vervolgens naar Agra Fort om daar met een plassend aapje te poseren. Ook deden we aan Tourist-spotting. Voor elk juist geraden nationaliteit kreeg je een punt. Gelukkig herkende ik “de Nederlanders” als eerste ;-)!

Het was erg leuk om het symbool van India te zien, hoewel de onverwachte ontdekking van de Humayuns Tombe in Delhi bij ons een diepere indruk heeft achtergelaten.

De vierde helft
Varanasi is een minder bekend symbool van India. Deze kleine stad heeft een diepe indruk op mij achtergelaten. Dit is een van de meest heilige plekken in India en trekt veel pelgrims aan. De rivier de Ganges stroomt hier langs. Varanasi is vooral bekend om haar “Ghats”. Ghats zijn een soort inhammen waar je kunt lopen, zitten, of lichamen cremeren.

Dit is de hoofdfunctie van Varanasi. Vierentwintig uur per dag worden hier mensen gecremeert. Het lichaam wordt in kleurige glimmende stof gewikkeld, met het gezicht vrij. Vervolgens wordt het lichaam in de Ganges gewassen (heilig water) en op de brandstapel gelegd. In tegenstelling tot in Nederland gebeurt dit in de openlucht en op brandstapels. De plek van de brandstapel is nog steeds afhankelijk van je kaste. Er worden honderden kilo’s gebruikt voor de stapels. Als laatste wordt het gezicht afgedekt en de stapel aangestoken.

De Hindoes geloven dat dit ritueel de geesten vrij laat en in staat stelt om te reincarneren. De geur was zwaar. Teruglopend naar ons hotel liepen drie begrafenisstoeten ons voorbij en moesten we ons tegen de muur aanpersen om niet in de weg te staan. De straten zijn er klein en nauw. Drie mensen breed en het is vol. Nog steeds staat me dit beeld erg vers in mijn geheugen gegrift. Branndstapels en lichamen die vlak langs je heen worden gedragen.

De combinatie van kleur, mensen en dood is iets wat je bijblijft. De sfeer die er hing was tastbaar. Warm en zwaar. Het duurde lang voordat ik hier over kon schrijven.

De verlenging
Geleerd van de ervaring in de trein van Jaipur kwamen gewapend met de Lonely Planet en een fles water onze coupe in. Weer vier jongens op ons bed. “Do you have a ticket? Yes? Show? Oh you don’t? Get out!” Ellenbogen en benen wijd. De fles als een knuppel in mijn hand. Wegwezen. Die nacht een hoop meer slaap gehad.

Kolkata was de laatste stop voordat we terug naar Chennai gingen. Kolkata of Calcutta is een andere stad dan de andere steden die we bezocht hadden. De straten waren breed en auto-riksja vrij. Er waren parken, met gras en groen!! En sommige gebouwen verwacht je in Engeland meer dan in India. De historie is voelbaar. Ook het verschil tussen arm en rijk. In Kolkata loop je een dure straat uit zo de krottenwijk in.

Desondanks was het een leuke stad om rond te lopen en te bekijken. We hebben het Indian Museum bezocht en het Planetarium. Verder hebben we lekker gegeten en het rustig aangedaan. Naar een iets geluisterd dat Gary and his Hippocket heette. Alle Indiers dansten op muziek van minimaal 20 jaar terug. Ook het eerste glas bier na Delhi gehad. Tooooo good!

De trip was mooi en zwaar. En ik had het voor geen goud willen missen.