Machtig Mooi Mysore

In het weekend van 22 en 23 februari, al een tijdje geleden dus, vertrokken David, Rolf, Astrid, Ieva en ik naar Mysore. Dit keer slechts een uur of 11 a 12 met de trein, een eitje inmiddels.

De treinreis begon al goed, naast ons en vele Indiers hadden we vele kakkerlakken als gezelschap. Ze kropen over de tafel, langs de ramen en over de bedden waar we op moesten slapen. Bij voorkeur bij het hoofdeinde. Na, tot mijn schrik, een kakkerlak rustig wandelend op mijn blote arm te hebben aangetroffen voelde ik me een “Grote Kriebel” de hele reis. Tijdens het slapen dekte ik alle lichaamsholtes goed af (neus, oren, mond!). Toch was ik toch bang dat ze besloten om ook onder mijn vissershoedje te komen liggen, die mij beschermde tegen het trein TL licht. Na een warrige nacht kwamen we ’s ochtends aan in Mysore.

Na een goed ontbijt met idly’s, mijn favoriete Indiase ontbijtgerecht, installeerden we ons in een hotel dat buiten gehoorsafstand van de plaatselijke moskee lag en gingen we op pad. Mysore staat bekend om zijn kleuren- en fruitmarkt. Kleur wordt hier verkocht als aanlengbare materie, en mijn tekenhart zag meteen allemaal nieuwe mogelijkheden. Naast de stapels kleurstof was er een bloemen en fruitmarkt, bananen en gele bloemen zover het oog reikte. Verder nog wat zijde ‘geshopt’ en rondgelopen.

Tegen zonsondergang gingen we naar de heuvel/berg die over Mysore uitkijkt, het uitzicht zou daar geweldig moeten zijn. En dat was het ook! Plastic was daar verbannen, en koeien en apen waren overal rustig aan het spelen. De apen moesten hiervoor natuurlijk wel eerst het een en ander van de kraampjes ‘lenen’, zo hebben we ze een tennisbal en racket zien uitpakken en een pak melk uit iemand armen zien trekken. “Melk de Witte Tennismotor”. Ik hield mijn tas toch maar goed dicht en bij me. Over de berg zonden ze de gebeden uit die in de tempel werden uitgesproken.

Daarna in het donker weer met de bus naar beneden en goed gegeten. Energie op doen voor de volgende dag! Die dag hebben we het paleis van Mysore bezocht, een ontzettend groot, mooi en kleurrijk geheel. Weer was ik in Alibaba Land en miste ik mijn vliegend tapijt. We voerden onderling vele discussies wie welke kamer kreeg, en wat het voordeel van elke ruimte was.

Een draagbare koets voor op de olifant van 700 kilo goud (en met stoplicht..!) werd slechts bewaakt door een glasplaat en een dranghek. Als de heerser wilde stoppen hoefde hij slecht op een knopje te drukken, en dan wist de bestuurder dat hij de olifant moest stoppen. Na twee uur rondgedwaald te hebben zijn we in het gras neergeploft om Uno te spelen (soort van pesten, kaartspel). Heerlijk relaxed!

’s Avonds op een ‘rooftop’ gekeken naar de arenden en papagaaien die vrij rondvlogen, met uitziet op het paleis. Rond 20:00 vertrok de trein weer richting Chennai. De volgende dag kwamen we met slechts 4.5 uur vertraging aan, en kon de werkweek weer beginnen...