Dit stuk "draag ik op" aan Tim en Koen, die zich er denk ik een mooi beeld van kunnen vormen gezien de wekelijkse spicy Papanasi (of de rivaliserende Mamanasi). En aan Marten, omdat hij een soortgelijke ervaring met komkommer had...
Zoals alles hier nieuw is, is vooral het eten even wennen. Over het algemeen gaat het prima, 's ochtends cornflakes of chocoflakes, 's middags een Indiase lunch en dan 's avonds Indiaas, Chinees, pizza, of eigen fabrikaat.
Gisteravond kwam er een plotseling einde aan mijn redelijk onbezorgde eetgewoontes. Na een week zocht ik niet meer of er chilipepers in de gerechten, "nonspicy" levert nor
maliter ook geen pepers mee in het gerecht. Aangeschoven in een mooi, hier chic, restaurant, met mijn huisgenoten (zie foto) bestelden we onder andere heerlijke soep en kip in een rood-bruinig sweet in sour sausje (non spicy).
Nadat ik een stuk kip naar binnen had geschoven en begon te kauwen bleek die kip toch een beetje erg krokant te zijn. Twee seconden na doorslikken begon alles toch echt heel erg pijn te doen, en werd mijn hoofd bijna de kleur van het sausje. Zweet op mijn voorhoofd, tong met een onvang van een olifant en een compleet verstoord evenwichtsorgaan dat probeerde om mij van mijn stoel af te laten vallen...
Het stuk kip was een enorm stuk chilipeper die zelfs broer Koen niet zonder tranen naar binnen zou kunnen werken. Een bol vanilleijs en een halve komkommer verder kwam het gevoel terug in mijn mond, en na een tijdje wachten kon ik weer wat eten (wat gelukkig koud was tegen die tijd). Mijn maagperikelen zal ik jullie besparen.
Op werk ben ik momenteel bezig met het ontwikkelen van een nieuwe website samen met David (mede trainee) en Ramya. Omdat we het geheel zelf moeten doen bestaat mijn dag nu uit "vergelijkend warenonderzoek" doen en mij inwerken in Dreamweaver en consorten.
Vrijdag moet ik een presentatie geven op een "College" hier in Chennai, voor de mensen die gaan beslissen of wij de opdracht krijgen of niet. Het moet gaan over "classroom communication", en wat daar allemaal aan verbetert kan worden. Het schijnt dat ze hier de "zitten, mond houden, en zeker niets vragen!" methode hanteren, dus dat wordt een bijzondere ervaring vrijdag denk ik.
Hieronder heb ik nog wat foto's toegevoegd, links is een deel van de groep trainees te zien en rechts zie je ook een aantal trainees bij ons thuis in de woonkamer.
Tot zover het chilipeper verhaal!! Bedankt ook voor al jullie reacties, echt heel erg leuk om te lezen!!!
woensdag 28 november 2007
De eerste "chili" ervaring...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
6 opmerkingen:
Ola soester Natasja! Wie gehtst? Mooi verhaal over een stuk krokante chilikip. Die gaat in de geschiedenisboeken! Ik raad je dan aan om in ieder geval nooit een spicey gerecht te kiezen, heb ik daar geprobeerd maar daar word je niet heel gelukkig van, jij zeker niet!
Hier in Nederland hebben we weinig mooie verhalen voor je afgezien van het feit dat ik volgens Tim veel gelijkenissen heb met het Monster van LochNes... Mafkees...
Ik zal je binnenkort wat vaker gaan krabbelen, heb t de laatste tijd een beetje druk!
Ontzettend veel snorkelpower gewenst daar, en ben blij dat je je daar goed kan redden.
Toedeloo (en ik to the loo)
Koen
heej susie
leuk verhaal lkkr spicy:P maar het heetste wat ik hier heb gegeten was se saus van padres nasie maar in nl is het wel te doen heb even dillema met wekr maar laat snel even wat van je horen
groetjes tim xxxx
p.s. koen is echt monster van lochness heb ik ondekt
heej! De eerste chili ervaring. Kip met een beetj pepr, wat is dar nou zo bijzondr an, of was het soms gevulde pepr? Ik deed een keer stor met sambaal in de soep, nadat ik het leplen beu was, en het laatste restj uit de kom slurpte stond het zweet me op de rug en was er geen weg meer trug. We hebben een fototje naar je icw mailadress gesturd. Let op Jelmr heeft mijn berichtj voor j vertald in aaaaape taal.
groets van Corrine, Ko en Jelmer.
hier het orzinele:
hè!de eerste chili ervaring.
kip met een beetje peper, wat is daar nou zo bijzonder aan,of was het soms gevulde peper?ik deed een keer stoer met sambal in de soep, nadat ik het lepelen beu,en het laatste restje uit de kom slurpte
stond het zweet me op het rug en was er geen weg meer terug
we hebben een fotootje naar je icw mailadres gestuurd
groeten van jel en bruin
Lieve Irene,
Leuk dat we zonet weer even telefonisch contact met elkaar gehad hebben!Dat is toch het prettigst communiceren, ook al was mijn eerst MSN-ervaring met je ook heel bijzonder.... nooit te oud om te leren! Even een kleine waarschuwing: jouw chiliverhaal gaat wel in de top 10 van familieverhalen! Daar zul je nog lang van kunnen nagenieten. Zeker nu ik ook gehoord heb dat zelfs je haar doorweekt was... Het 'verzopen kat'plaatje gaan we onthouden, ik zie dat helemaal voor me! Ik denk dat de bediening in het restaurant er ook nog weken plezier van heeft?! Succes morgen met je presentatie en veel plezier met je sightseeing dit weekend.
Veel liefs en een dikke zoen,
mama
Al met al wel geweldige ervaringen die je daar op doet. Je moet ons veel leren over die tandoori kakelkoppen met en zonder "spice". Volgens mij had je één van de spice girls te pakken. Zo zie je maar weer, 't ligt zwaar op de maag. Altijd al gelijk gehad over die meiden!!
Ga zeker door met je blog dagboek, we genieten er steeds weer van. Het is iedere avond racen naar de laptop, kijken wat er nu weer staat
Hey Irene. Erg leuke verhalen al. Ik moest zelfs een paar keer hardop lachen :-). "No, I'm fine. Bit spicy. No problem, it's ok".
" hilarisch
Nou veel plezier en succes de komende tijd en zal regelmatig je gebeurtenissen bijhouden!
Groetjes Koen (niet broer)
Een reactie posten