Niet op wintersport maar...

Op reis!
We gaan met 9 mensen ongeveer 10 dagen door Zuid India reizen. Vanavond rond 1900 vertrek ik naar Cochin, een plaats in de staat Kerala. Wanneer Indiers het hebben over Kerala spreken ze ook wel over 'God's own country' en het Venetie van India. Ik heb er erg veel zin in om dat allemaal in het echt te gaan bekijken. De bustrip schijnt 'slechts' 18 uur te zijn, waarvan 14 in de bus... In eerste instantie wilden we met de trein, maar eind november was daar al een wachtlijst van 300 mensen voor...! Dan maar de bus.

We hebben best een omvangrijk reisprogramma opgesteld. Op eerste kerstdag blijven we in Cochin, tweede kerstdag gaan reizen we waarschijnlijk verder. Waar we dan naar toe reizen is nog het onderwerp van discussie, we willen eigenlijk teveel. Zowel de theevelden zien van Munnar, de backwaters van Kottayam of Alleppy, kunnen ook naar het Periyar Wildlife Sanctuary en we willen ook nog naar een van de Hill Stations (in de bergen). Oftewel, teveel in te weinig tijd. Wel is de globale tijdslijn duidelijk:

- Cochin en omgeving: 24 dec tot en met 30 dec.
- Kanniyakumari: 31 december (hier ontmoeten we alle trainees weer die Zuid India bereizen). Dit is ook het zuidelijkste puntje van India, waar de drie zeeen samenkomen.
- Madurai: 1 januari. Schijnt een van de mooiste tempels te staan.
- Chennai: aankomst 1 of 2 januari. Home Sweet Home... op het moment dan.

Tijdens mijn reis ben ik ook niet per telefoon bereikbaar, mijn simkaart geldt alleen in Tamil Nadu. Ik kan wel SMSjes ontvangen! Maar telefoontjes niet...

Visualisatie (met dank aan Google Maps):


Kerstfeest
Vrijdag op werk was er speciaal voor de Westerse mensen een kerstfeest georganiseerd. De versiering zou ook goed bij Carnaval passen, maar het idee was geweldig. Ook voor het eerst Kerstliedjes gehoord dit jaar. Het is vreemd hoe je "Last Christmas" van Wham gaat missen zo in het in het buitenland. Ik heb op mijn beurt de foto's die papa had doorgemaild laten zien, van Nederland in de sneeuw "Are these real pictures?!!!!".

Deze week regende het weer heel erg, binnen enkele minuten kan een straat in een zwembad veranderen. Als het regent is de hele stad ook meteen ontregeld. Het had niet meer moeten regenen of ik had mijn werk niet eens kunnen bereiken. Het nadeel van de regen is ook dat alles ontzettend gaat stinken, aangezien het dan een groot open riool is... Dus als ik thuis kom na de regen spring ik meteen onder de douche, zeker als ik door het water heb moeten waden.

Save the best for last

Deze week kreeg ik twee zeer zeer zeer leuke berichten. Allereerst moet broer Koen voor BDO naar India, in maart!! Hij gaat proberen er een weekend aan vast te plakken, zodat ik naar Mumbai kan of hij naar Chennai. Supercool!!!

En om het feest nog groter te maken komt ook Marten naar India!!!! Hij zal aankomen op 11 april, en we vliegen samen terug op 25 april. Het was even goed coordineren dat we in hetzelfde vliegtuig terug zaten, maar dat is gelukt!!! Nu kunnen we samen nog twee weken rondreizen in omgeving India!!!

De meest geweldige kerstcadeautjes die ik me ooit had kunnen voorstellen. Dus met een ontzettend gelukkig gevoel ga ik mijn kerstvakantie in. Alvast voor iedereen een Gelukkig Kerstfeest en een nog gelukkiger Nieuwjaar!!!

Weekenden in Chennai

Het is al een tijdje geleden dat ik geblogd heb. Vandaar dat het hoog tijd wordt om iedereen weer even te 'updaten'. Deze week is de laatste week voor mijn kerstvakante waar ik erg naar uit kijk! Daarover snel meer.

(links: in gesprek met de Amerikaanse ambassadeur, wel stroopwafel laten eten!)

Afgelopen week veel leuke dingen gedaan. Afgelopen vrijdag eerst lekker gegeten in een Italiaans restaurant vlakbij werk, erg upperclass maar erg lekker. Daarna met collega's naar de kroeg, waande me even in Nederland!! Dit was zo anders van het India dat ik dagelijks zie, meiden met blote schouders, mensen die ongeneerd cocktails bestellen en drinken, heel beperkt lichamelijk contact tussen jongens en meiden (is normaal uit den boze) en hippe muziek.

Bij terugkomst was er een afscheidsfeestje van een meisje uit de UK en een meid uit Amerika. Heel vreemd om dat allemaal zo mee te maken, iedereen die komt en gaat. Komende woensdag vertrekken er weer twee meiden, zodat ze met kerst thuis kunnen zijn.

(rechts: waar lagen Nederland en Belgie ook al weer?!)

Zaterdag weer gewerkt, maar wat veel interessanter is: ik heb gewinkeld!!! In een echte Indiaase superstore, je weet niet wat je overkomt. Van te voren werd ik uitgebreid gewaarschuwd: "Oke, hier gaan we normaal niet naartoe vanwege de drukte. Zorg ervoor dat als we naar binnengaan dat je elkaar vasthoudt, anders ben je elkaar hopeloos kwijt. Nu valt het nog mee, maar met feestdagen kun je mensen de hele dag kwijt zijn. Zijn ze uren bezig met familieleden verzamelen. Hou je telefoon in je hand voor het geval dat".

Oke... En naief als ik ben dacht ik: dat zal wel mee vallen. Niet dus. Een constante stroom van mensen, 10 rijen dik stroomden uit het vijf verdiepingen tellende gebouw. Hand in hand met Kavitha en Ramya (mijn collega's, zie foto bij een eerdere post) mijzelf naar binnengewurmd en veilig de 'salwar' afdeling bereikt. Daar uiteindelijk vier combinaties gekocht, en deze week gaan we naar een kleermaker! Een Salwar bestaat uit een soort pofbroek, met daarover een Indiaas shirt en een sjaal die ze dupatta noemen. Mijn huisgenoten vragen zich ernstig af of ik aan het verIndiaasen ben... ;) maar als het aan mijn collega's ligt draag ik nooit meer iets anders.

(Links: Hutspot maken in Chennai)

Zondag was weer 'terug naar mijn wortels', letterlijk en figuurlijk. Het was tijd voor Global Village van AIESEC en dus...STAMPPOT!!! Hutspot naar traditioneel Irene-recept, zie alle foto's! Ook leer ik hier appelmoest maken van mijn Deense huisgenote, schijnt een traditioneel Deens toetje te zijn genaamd: epplekul (opgeschreven zoals je het uitspreekt). Ook kan ik inmiddels Litouwse 'Pink Soup' (van rode bieten) maken en oerRussische UFO's (van deeg en gehakt).

Het was erg leuk en lekker om al die landelijke gerechten te proeven, er was van alles, Stamppot en Appelmoes, Belgische wafels, pannekoeken met stroop, Italiaanse Bruscetta's, een fruittoetje uit Estonia, "Russian NavystylePasta" en knoflookbrood. Bijna geen avondeten meer nodig!!!

(Rechts: internationaal koken, Lithouwen, Rusland en Hutspot)

Deze week nog even hard werken. Woensdag moet ik een presentatie geven over Creative Thinking voor een ICTbedrijf hier, wel een uitdaging. Ik heb al veel leuke dingen verzonnen, en ben erg benieuwd of dat hier in India ook werkt. Donderdag hebben we met NABI een klein kerstfeestje, speciaal voor mij en David (mede trainee). En dan vrijdag... weer naar de kroeg met collega's... in een Spaanse Tapasbar. MultiCulti India!!!

Werkweken

Dit weekend helaas geen vogelskijken of toeristisch zwemoord voor mij. Deze week heb ik gewerkt vanaf maandagochtend tot en met zaterdagmiddag... En dat allemaal voor het groter goed: kerstvakantie!!!

Zoals ik eerder kort heb beschreven is mijn hoofdtaak momenteel het opzetten van de nieuwe website. Niet alleen de inhoud, maar ook het online zetten, programmeren, het in de Google top 10 zien te krijgen van de site (uhm....tja...) en de algehele marketing rondom de nog niet bestaande site. Daarmee verbonden zijn we ook bezig met het herontwerpen van het logo... en daarmee dus alle atributen die iets van huisstijl dragen. Al met al leuk, maar wel lastig. David, medetrainee, en ik weten beiden niet echt veel van programeerdingen af, dus dat levert grappige situaties op: 'I know it sounds real stupid, but do you know...?' 'No...'.

Mijn baas is een heel aardige, iewat overijverige, Indiase Canadees van een jaar of 30. Deze week waren we voor overleg op zijn kantoor, Ottawa. Na het bespreken van de voortgang vroeg hij ons opgewekt hoe we dachten over fenomenen als Google en Facebook (online vriendenboekje). Hij vond dat het tijd was dat ook NABI zoiets zou doen, en of wij even 'the next Google' wilden uitvinden... Moesten we vast wel eens over na hebben gedacht en goede ideeen over hebben. Hij zou er nog op terugkomen. Mocht je dus een fantastisch idee hebben... ;-)!!

Volgende week ga ik shoppen met mijn collega's, Indiase kleding. Ik loop hier vaak in Indiase tops, als je het eenmaal aan hebt zit het lekkerder dan je pyjama! En aangezien ik toch halfslapend in de riksja zit 's ochtend is het voor mij erg confortabel. Daarbij krijg je een heel klein beetje minder opmerkingen naar je hoofd gegooid. Wat dat betreft ben ik blij dat mijn Tamil niet veel beter is dan: 'hallo', 'wat zeg je', 'nee', 'kom hier', en 'gefeliciteerd met je verjaardag'.

Meiden giegelen vooral als ze je zien, en jongens en mannen staren vooral, omkijken is hen ook niet vreemd. Dat alles omdat je vrouwelijk bent, weet nu al dat ik dit aspect absoluut niet ga missen als ik weer in Nederland ben! Kan ik weer gewoon in een hemdje en rok-spijkerbroek over straat, zonder me in een sjaal te hoeven wikkelen!!

Als ik thuis ben lees ik vooral wat, of kijk films. Gisteren de Pirates Trilogie afgekeken, en het Madrasboek is allang uit! Heb eigenlijk nog maar 1.5 boek niet gelezen van de zes die ik mee had... Heb ook een boekje 'How to learn Tamil in 30 days', maar dat vordert niet heel snel. Mijn naam is wel erg leuk in het Tamil, de I is een omgekeerde vlinder! Ziet er opgewekt en gezellig uit. Inmiddels ben ik ook iets meer aan de pittigheid van gerechten gewend, gelukkig!

Om nog even terug te komen op mijn vorige bericht: het omkopen is niet gelukt. Je moet namelijk eerst een agent vinden die omgekocht kan worden, en agenten zijn per saldo niet te vinden op het politiebureau. 'Alleen buiten kantooruren, misschien... ' aldus de man bij de receptie van het politiebureau. Bíjzonder!

Mochten jullie trouwens vragen hebben over India, mijn werk, of over mij, stel ze gerust! Ik vind het namelijk erg leuk om er antwoord op proberen te geven!! Mijn emailadres is trouwens: irenevandercraats (@ ) gmail . com (verwijder spaties en de haakjes, in verband met spam schrijf ik het zo op).

Tot mails en sms!

Birdwatching

Mijn eerste trip!! Eindelijk was het zover, deze zaterdag hoefde ik niet te werken en kon ik voor het eerst echt op avontuur. Een bijzonder relaxed avontuur. Helaas was ik weer zo relaxed dat mijn camera gejat is in de bus op weg naar het Birdwatchen, maar eens moet de eerste keer zijn (en wat mij betreft ook meteen de laatste!)... De foto's die vanavond of morgen worden bijgevoegd zijn dus ook door anderen genomen, maar dat mag de pret niet derven! Hoewel ik toen ik achter mijn verlies kwam wel zin had in een potje DuckHunt... ;-)

Zaterdagochtend vertrokken we op weg naar Changalpet (of iets in die richting). Met een echte Indiaase bus, stampensvol mensen. Met z'n drieen op een tweepersoonsbankje vertrokken op weg naar Changalpet waar we per riksja onze reis zouden vervolgen. De busreis op zich was al een ervaring, non stop toeteren, en inmiddels ben ik eruit dat de hoeveelheid toeters achter elkaar iets betekent: 'bus komt', 'bus gaat weg' en 'kijk uit, ik ben grote bus, opzij jij!'. Na een rit van 60 kilometer waar we twee uur over deden, kwamen we aan op het busstation. (rechtsboven: constructie aan de weg)

Wat afdingen bij de sharedohttodriver, met z'n zessen in de riksja, en de achtbaanrit kon beginnen! Kuilen, snelheidsdrempels, harde berm, zachte berm, we kwamen er allemaal doorheen. Dat we soms bijna door de riksja heen vlogen verhoogde de pret slechts(zie foto links, hier zaten we met 6 man in...). Aangekomen bij het Birdwatchen (een beschermd vogelbroedgebied) bleek het te gaan om een boulevard om het broedgebied heen. We hadden ons al voorstellingen gemaakt van het kruipen door het zand, uren wandelend over dorre zandpaden opzoek naar vogels, maar niets van dit alles. Een mooi effen stenen pad om een enorme waterplas heen. Ik heb nog nooit zoveel "birds who bring babies" bij elkaar gezien. Ondertussen nog mijn Frans geoefend met wat in het paars geklede schoolmeisjes (waren er slechts 200...), in India..!

Die avond vertrokken we naar Mahabalipuram, ongeveer 50 kilometer van het Birdwatchen en gelegen aan de kust(foto rechts: echte birdwatchers). Heerlijk gegeten en 's nachts met mijn voeten door de branding gestruind. Op 1 december... Omdat het een supertoeristisch oord is heb ik die zondag ontbeten met toast, butter & jam (goede afwisseling op cornflakes!). Daarna zijn we naar een waar strandparadijs vertrokken, compleet met hangmat, openlucht douches en luxe zwembad. Op 2 december lag ik te genieten in de zon op het strand, gewandeld door de branding en baantjes getrokken in het zwembad. De stroming is erg sterk en verradelijk voor deze kusten, dus dieper dan kniediepte ga ik niet. Zelfs dan word je soms onderwater getrokken en op het strand geworpen, inclusief bijbehorende blauwe plekken... Het duurde even voordat ik een beetje in staat was om mijn evenwicht te bewaren. Daarnaast nog gevolleybalt met andere westerlingen uit Chennai, die hier ook wonen en werken (Canadezen, Polen, Amerikanen, en Brazilianen)(zie foto links).

Wat een weekend... Voelt als twee weken vakantie in plaats van twee dagen. Die kan ik ook erg goed gebruiken, want moet tot aan kerst elke zaterdag werken, anders zou ik geen vrij krijgen voor mijn geplande kerst en nieuwjaarstrip naar Kerala en eventueel Goa... !

Morgen naar het politiebureau, aangifte doen van mijn gestolen camera (voor de verzekering). Om dit document te krijgen moet ik eerst een agent omkopen, voor slechts 200 of 300 rupees, anders kost het me het tienvoudige als buitenlander (en die gebruik ik liever voor een nieuwe camera!). Mijn eerste omkoopactie ooit... Ben benieuwd!!!